Leila

Geschreven door Shohrukh, een van de jongeren van het studieproject in Tadzjikistan.

Bij ons in het study home woont Leila, een meisje van 13 jaar oud. Ze woont hier sinds twee jaar en is heel aardig, slim en netjes. Sinds haar geboorte zit ze in een rolstoel en ze heeft bij veel dingen hulp nodig, zoals eten en douchen.

Ik heb Leila ontmoet toen we beiden nog in het internaat in Gissar woonden. Leila was heel blij toen ze na vier jaar naar het study home kon verhuizen, want ze vond het niet altijd leuk in het internaat. Er was geen personeel dat haar hielp met de basisdingen, het was er vaak erg koud en ze vond het eten er niet lekker. Soms ging het ook niet goed met enkele van haar leraren, omdat die haar vaak niet wilden helpen wanneer ze bijvoorbeeld naar het toilet moest.

In het study home krijgt ze gelukkig wel veel hulp van iedereen, vooral van de andere meisjes, met wie ze een kamer deelt. Ze brengen haar bijvoorbeeld op bed en helpen haar met eten. Ook krijgt ze veel hulp van Nasibah, een van de vrouwen die hier werkt.

Tijdens een groot deel van de dag zit Leila in een rolstoel, maar ’s ochtends kan ze zelf lopen. Rond 1 uur ’s middags wordt ze moe en kan ze niet meer lopen. Maar om 4 uur ’s middags en 9 uur ’s avonds doet ze haar fysiotherapie, net als de andere kinderen, en dit heeft tot nu toe hele goede resultaten. Hiervoor kon ze bijvoorbeeld maar tot 12 uur ’s middags lopen, nu is dat tot 1 uur ’s middags. Haar conditie gaat dus zeker vooruit en alles gaat steeds beter.

Leila krijgt les in het study home omdat ze niet naar het gymnasium kan reizen elke dag, en kan heel goed leren. Ze is ook heel goed in Engels. Ze wil later graag tolk worden.